Misschien kenmerkt de huidige tijd zich door tegenstellingen, polarisatie, meningen en eigen waarheden. Vraag je je soms ook af: hoe moet ik hiermee omgaan? Of: hoe kan ik hiermee omgaan?
Dat vraag ik me ook af. En ik maak dan vaak gebruik van het kernkwadrant. Ik kijk dan naar datgene wat me irriteert, wat ik nodig heb, wat mij zou kunnen helpen of ik kijk verder.
Heel vaak verzacht dit en biedt het ruimte weer wat meer tot mezelf te komen. Als voorbeeld.
Ik ben niet altijd duidelijk. Of: ik ben redelijk vaak onduidelijk. Wat ik zeg, schrijf of doe is voor mezelf helder. Met weinig woorden. Het is eigenlijk onmogelijk dat een ander mij niet begrijpt!
Als dan blijkt dat dit wel het geval is en mij om uitleg of allerlei details gevraagd wordt, vind ik dat lastig (zacht uitgedrukt!).
Hoe komt dat? Waar komt mijn irritatie vandaan?
Eerst maar eens benoemen wat ik van die ander vind, welke kwalificaties hij/zij van me krijgt. Dan kom ik bijvoorbeeld op lamlendigheid, mensen die niet niet verder na willen denken dan hun neus lang is. Of pietluttigheid of risicomijdendheid.
Dit zijn niet echt positieve kwalificaties. Het helpt niet persé.
Wat wel helpt is bedenken dat de pietluttigheid de valkuil is van m'n gesprekspartner. En achter elke valkuil zit een kwaliteit. Bijvoorbeeld nauwkeurigheid of zorgvuldigheid.
De wereld ziet er echt anders uit als ik nu naar de persoon kijk met in gedachten dat het iemand is met deze kwaliteiten
